68 kuşağını tema olarak benimseyen ama dersine o kadar da çalışmadığı halde bol bol ödev yapıp kusurunu kapatmaya çalışan bir Fuardan ben de geçtim. Hele ki 68 olaylarının olduğu bir vakitte askerde olan İsmet Özelin de sunum yaptığı bir fuar ki, evler şenlikti doğrusu. (Böyle diyorum zira İsmet Abi de gülerek söyledi bu ayrıntıyı) Sanki her fuara gider ve ıcığına cıcığına kadar bilirim, sonra da afilli laflar etmeye kalkarım!

Efendim, fuara yıllardır gitmeyen bir adem olarak , insan yüzü gördüm ninemin tabiriyle. Azarlar işittim, selamlar ve kitaplar aldım. Murat Belge'nin Genesis ve Hasan Ali Toptaş'ın bir kitabını alır, iki de dost görürsem, bir beş yıl daha gitmem, diyordum kendi kendime. Ama rehberim olan arkadaş -ki Asım Gültekin"dir kendileri- niyetimi bozdurup gelecek yıl için de gusül aldırdı bana.

Selahattin Yusuf Sirenleri Taşa Tutmuyor ama selamımızı sıcakça alıp başı üstüne koyuyor, Aziz Nesin'in özgürlükler yanlısı oğlu mütebessim ve tatlı bakıyor insanlara,Doğan Hızlan, Türkçe'de Şekspir'i dakik bir atılımla alıyor Dergah standından.

Can Dündar sakince cevaplıyor "Niye Atatürk demiyon da Mustafa diyon Ulu önderimize?!" diyenleri, İskender Pala her gördüğümde imza atıyor, bir yandan kalem yetiştirmeye uğraşıyor stand görevlileri. Ayşe Kulin kitaplarının mı yoksa film senaryolarının mı hayranı olanların izdihamı sırasında kesik kesik öksürüyor. Muhsin Kızılkaya'yla eski bir selamı alıp çoğaltıyoruz ve Mehmet Uzun, deyip susuyoruz.

Ethem Baran'ı görüyor Asım. Bir pınar başında karşılaşan iç Anadolu çocukları oluyoruz... Bozkır gelip duruyor aramıza.Bozkırın Uzak Bahçelerini imzalarken içime bir çoban köpeğinin kurtlar tarafından boğulması sahnesi gelip oturuyor. O kitap stantları arasında tavafımızı yaparken ağlamaklı dolaşan bir çocuk oluyorum.

Arada bol bol bizi Atatürkçü bizi ulusalcı bizi denizci bizi cemaatçi yapmak isteyen stand kızlarının ve devrimci ağızlı umuda ve direnişe yemin etmiş gibi burnumuz kitap dayayan satıcılara bakıyoruz...

Öyle ya, avlanamaya ve inandırılmaya muhtaç saftirik halkın uşaklarıyız biz.İnançala yapardık biz bir zamanlar, hidet ve seviyesizlikle değil bu kitap tanıtımlarını diyorum içimden, inatlarına bön bön  bakıyorum yüzlerine "o kitapların editörlerine Foucoult'u, Derida'yı, Nietzchey'i ben öğrettim kızım kuzum!

Ataullah"ı yayınevi sahibiniz tanımazken..." diye süren cümleler geçiyor işte o köylü yüzümden...

Biraz geciksek de varıyoruz İsmet Abi'nin yanına. Zor Zamanda Zor Konuşmaların zarları da hep ona geliyordu.Bir kayıktan bahsediyordu ve o kayıkta Necip Fazıl ve Sezai Karakoç vardı...biz o cümlenin yanlış kurulduğunu düşünmek istedik.Bir komplo olamaz, ömrünü İslam için hapislerde çürüten bir adam ve ömrünü derviş olup nefsini es geçmiş bir güzel şair ...bir cümlede, hele ki İsmet abimiz tarafından harcanamaz, diye düşündük.

Zira Türkiye"de İslam-cılık Akımı denildiğinde İsmet Abi eleştirse de adı adının yanıda anılacaktır daima Sezai Beyle ve Üstat Necip Fazıl ile... Ayaküstü bir kısacık panelle hallolacak bir tartışma değil kayığı kimin kullandığı.

Zira vurup kaçar gibi cümleler kalır bize ve o cümlelerle de ne Erbainde çile dolduranı, ne Hızırla yolculuk edeni ne de Çilesinde sonsuz nûra aşık olan yargılamak düşer. Ama bildiğim-hissettiğim şu ki; çağ yahut bu ülkedeki Müslümanların hali İsmet abiyi yeterince üzmüş -üzüyor;yahut ben öyle zannettim.

Fuardan biraz üzgün biraz kırgın  biraz da şekeri elinden alınmış çocuk gibi ayrıldım.

..Mesela Ayfer Tunç'un kitaplarını alacaktım, Mustafa İslamoğlu hocamızın Hayat Kitabı Kuran"ını alacaktım daha.

Sahi ya niye postit makineniz bozuktu kardeşim! Allah"ın dağında fuar yapılıyor ve  cümle alem postitlerle paraları tırtıklarken, siz niye bakıyorsunuz.

Dünyanın en güzel kitabı sizde değil mi yoksa?